*BÜYÜ KÜÇÜĞÜM İhanetimi ayakta alkışlıyormuşsun Beni sırtımdan vuran senSeviyorum demeleri yalan olan sen...Küçük yaşta sevgi olmaz derler yaSevgi her yaşta vardırAma senin kalbin küçükmüşOnsuz yaşayamam derken benArkamdan alay ediyormuşsun meğerSevgiden anlamayan senSevgimle dalga geçmeye kalkışmışsınSaatlerce günlerce aylarcaİhanetinin bekçisi olmuşum bilmedenFazla gelmiş sevgim sanaKaldıramamış çocuk yüreğinSeviyorum deme kimseye senKirletme o kelimeyiBüyü küçüğümBüyüde birine SENİ SEVİYORUM demeninŞeker seviyorum demeye benzemediğini görBakkaldan sakız almak değil birini hayatına almakBirine canım diyorsanOna canın gibi bakmalısınKendini sevdiğin gibi sevgiliyi de sevmelisin kiO kelime değerini bulsunBensem ihanet edenBensem senin yaptığın gibiHançeri kalbine saplayanSenin yaptığın neydi be sevgiliGözyaşlarımın dili olmalıydı da konuşmalıydıAnlatmalıydı yaralı ruhumun kederiniEski bir ben vardıSevgiyi sonunu düşünmeden yaşayan bir benBoş bir mezara gömdünÜstünü açık bırakıp arkana bakmadan gittinBuysa sevgi istemez, çocuk kalbine bağışlıyorumKitaplarda okuduğun gibi değil sevmekBasit sevgiler hikâyeler de olurDertsiz kolay çabasız sevgiKitaplarda olur küçüğümÖğretmemişler sana gerçek hayatıGerçek sevgiyiİsterim alırım sadece bakkaldaAskta yok buÖğretememişler sanaYürek hainliği yapmayıMeslek edinmişsin kendineBu meslek sana göre değil küçüğümBu sevda dağı seni aştıİçinden büyük büyük dertler çıktıÖğren küçüğüm sevmeyi öğrenÖğren ki bir kalbi daha yaralı bırakmaBir ah daha alma…Kadriye Özdemir*